Ölçü Alma ve Tasarım Planlama

Bir dekorasyon projesinin en can sıkıcı anı, mağazadan getirdiğiniz kitaplığın duvara on santim sığmadığını fark ettiğiniz andır. Bu tür hayal kırıklıklarının neredeyse tamamı, işe başlamadan önce ayrılan yarım saatlik bir ölçüm çalışmasıyla önlenebilir. Ölçü almak sıkıcı bir hazırlık adımı gibi görünse de, aslında tasarımın kendisidir: Odanın gerçek sınırlarını bilmeden alanı planlamak, karanlıkta mobilya taşımaya benzer. Aşağıda, evinizdeki herhangi bir odayı kendi başınıza nasıl ölçeceğinizi, ölçüleri nasıl kullanılabilir bir plana dönüştüreceğinizi ve satın alma kararı vermeden önce hangi kontrolleri yapmanız gerektiğini adım adım anlatıyorum.

Doğru Araçlarla Başlamak

Profesyonel bir ekipman listesine ihtiyacınız yok, ancak elinizdeki araçların güvenilir olması gerekiyor. Terzi mezurası uzun mesafelerde sarkar ve yanıltır; onun yerine metal şeritli bir şerit metre kullanın. Uzun duvarlarda tek başınıza çalışıyorsanız, şeridin ucunu sabitleyecek bir mandal ya da yardımcı bir el işinizi çok kolaylaştırır.

• 5 metrelik metal şerit metre — çoğu ev içi ölçüm için yeterlidir.
• Su terazisi — zeminin ve duvarların ne kadar düzgün olduğunu anlamak için.
• Kurşun kalem ve kareli defter — silinebilir olması, düzeltmeleri kolaylaştırır.
• Kağıt bant — yere işaret koymak için; duvara zarar vermez.
• Fotoğraf makinesi ya da telefon — odanın her köşesini kaydedin.

Lazer metre kullanıyorsanız, ölçüm noktasının cihazın arkasından mı önünden mi başladığını mutlaka kontrol edin. Bu ayrıntı, birkaç santimlik sistematik hataların en yaygın nedenidir.

Oda Ölçüsü Alma: Sıralı Bir Yöntem

Rastgele ölçmek yerine belirli bir sıra izlemek, hem hız kazandırır hem de unutulan noktaları azaltır. Odaya girdiğiniz kapıdan başlayıp saat yönünde ilerleyin ve her duvarı sırayla defterinize kaydedin. Oda ölçüsü alma işinde en sık yapılan hata, duvarları tek bir noktadan ölçmektir. Eski binalarda duvarlar nadiren birbirine tam paralel olur.

1. Her duvarı üç yerden ölçün: zemine yakın, orta hizada ve tavana yakın. Aralarındaki fark 2 cm'yi geçiyorsa planınızda en küçük ölçüyü esas alın.
2. Tavan yüksekliğini odanın iki farklı köşesinden ölçün. Zemin eğimli olabilir.
3. Kapı ve pencerelerin genişliğini, yüksekliğini ve en yakın köşeye olan mesafesini ayrı ayrı yazın.
4. Kapının hangi yöne açıldığını ve açıldığında kapladığı alanı krokinize çizin.
5. Radyatör, priz, anahtar, kombi borusu, süpürgelik ve varsa kolonların yerlerini işaretleyin.
6. Odanın köşegenini de ölçün. Bu, odanın gerçekten dikdörtgen olup olmadığını söyleyen en pratik testtir.

Bütün ölçüleri aynı birimde yazın; santimetreyle metreyi karıştırmak, planı temize çekerken saatlerinizi alabilir. Ayrıca her sayının yanına neyi ölçtüğünüzü kısaca not edin — "iç kasa genişliği" ile "dış kasa dahil" arasındaki fark, perde ya da kapı seçiminde belirleyicidir.

Ölçüleri Bir Plana Dönüştürmek

Elinizdeki sayıları kareli kağıda aktarırken bir ölçek belirleyin. Ev içi planlar için pratik olan oran 1:20'dir; yani 20 santimetre gerçek mesafeyi 1 santimetreyle çizersiniz. Kareli defterin her karesini 20 cm kabul etmek de aynı işi görür ve hesap yapmanızı gerektirmez.

Odanın planını çizdikten sonra mobilyaları ayrı bir kağıda aynı ölçekte çizip kesin. Bu küçük kağıt parçalarını plan üzerinde gezdirerek onlarca yerleşim denemesini birkaç dakikada yapabilirsiniz. Ekranda üç boyutlu program kullanmaktan çok daha hızlı ve mobilyayı taşımaktan çok daha az yorucudur.

Planlarken şu boşluk paylarını akılda tutun:

• Ana geçiş yolları için en az 70 cm, mümkünse 90 cm.
• Koltuk ile sehpa arasında 35–45 cm.
• Yemek masasının etrafında, sandalyeyi geri çekebilmek için 75 cm.
• Çekmeceli dolapların önünde, çekmecenin tam açılabilmesi için derinliği kadar boşluk.
• Yatak ile duvar arasında rahat dolaşım için 60 cm.

Dikey Alanı ve Detayları Unutmamak

Plan çizimi odayı yukarıdan gösterdiği için dikey ölçüler kolayca gözden kaçar. Oysa duvar raflarını yerleştirirken, tabloları asarken ya da perde kornişini seçerken belirleyici olan tam da bu ölçülerdir. Raf montajı düşünüyorsanız, rafın üstüne koyacağınız nesnelerin yüksekliğini de hesaba katmanız gerekir; iki raf arası 25 cm ise oraya 30 cm'lik bir vazo koyamazsınız. Aynı şekilde, duvar dekorasyonu planlarken göz hizasının yaklaşık 145–150 cm olduğunu hatırlamak işinizi kolaylaştırır.

Perde ölçüsü alırken korniş yüksekliğini pencere üstünden en az 10–15 cm yukarı taşıyın ve kumaş genişliğini pencere genişliğinin iki katı olarak hesaplayın; pileler ancak bu şekilde düzgün durur. Zemin kaplaması ya da karo hesabı yapıyorsanız, alanın metrekaresine kesim firesi için yüzde 10 ekleyin. Boya alırken de aynı mantık geçerlidir: duvar alanını hesaplayıp kapı ve pencere alanlarını çıkarın, ardından ikinci kat için toplamı ikiye katlayın.

Satın Almadan Önce Son Kontroller

Bir mobilyanın odaya sığması yetmez; oraya ulaşabilmesi de gerekir. Sipariş